شـــاه البــــــرز پرغرور

وقتی در کوهستان، در فضایی بکر، گام می گذاری؛ هرچه به اوج می روی به فضای مقدس تری دست می یابی...

فضایی سرشار از انرژی...

چرا که پای کمتر بشری به آنجا ورود کرده است ...

شاه الـبـــــــرز پرغرور؛

بدنی از خاک، تن پوشی ازگیاهان، گلــــــهای رنگی وکله سنگی که بالا پوشی از برف دارد....

هرچه اوج می گیری بر بهت و حیرتت افزوده می شود

بعد از شیب های تند... دشت های پر گل و غیر قابل وصف

انگار پله پله به ملاقات خدا می روی

 طوفان و کولاک

       پاهای طاول بسته

             کتف های درد ناک

                    اندامی خیس و خسته

                             تنی کرخ  و کوفته

  فقط گفتگو میکنی

               با خدا

                  با کوه

                    با طبیعت

انگار تو نیز ریشه در خاک داری

با خودت شرط می گذاری...اگر اجازه ورودبه مکان مقدس قله را بیابم

                   خداوند گناهانم را بخشیده

هر کجا که توان رفتن نداری، احساس سنگینی گناه وجودت را فرا می گیرد...

یعنی لیاقت صعود به آن مکان مقدس را ندارم!؟

در همان لحظه ...

        خدا به تو می گوید...

هرچه زخم هایت ،درد هایت و شکاف هایت بیشتر شود

من در وجودت بیشتر جای می گیرم تا پر شوی و لبریز

ناگهان بانگ، ماشــــــــاالله گــــــــــروه........ ماشــــــــاالله........

چنان قدرتی به وجودت می دهد که انگار بر بال فرشته ای پرواز می کنی...

کم کم به قله نزدیک می شوی

                                          ... آخـــــرشه ...

 

گریان و اشک ریزان ایستاده ای و شاکری از این اذن ورود ...

 بر آستانش به خاک می افتی وسجده می کنی....

اکنون می فهمی چرا می گویند؛ قله شاه البرز

اوج عشق، اوج تعالی، اوج پاکی ...

گویی بشری پا به این سرا نگذاشته است

گویند کوهنورد دیوانه است، آری دیوانه است....دیوانه درد...دیوانه عشق...دیوانه رسیدن به مکان مقدس و بکر قله

                 .......دیوانه خدایی که در این نزدیکی است.......

شاکر از رشته جبال البرز که اجازه ورود به سریر پادشاهی اش را داده و بوسه بر کله سنگی اش که نقابی از مه بر رخ زده

آنجا به فکر پروازی ...اما گریزی نیست جز برگشت از فرازی دست نایافتنی

ونگران از این بازگشت...

بازگشت به درگیری وآلودگی زمین ....

به خودت قول می دهی ... و مدام می گویی

                                             خدایا شکرت

                                                   خدایا شکرت ...

 

 

/ 54 نظر / 26 بازدید
نمایش نظرات قبلی
جواد

سلام دوست عزیز آپم با یه پست جدید [گل]

آروشاامیدی

سلام اره هر چی انسان بالاتر میره حس میکنه به خدا نزدیکتر ه[گل]

من

از موزیک وبلاگ مشخصه فیلمهای شرقی خیلی میبینیند

علی

سلام و درود بر شما قلم زیبایتان را می ستایم خداوند شما را برای ما و خانواده عزیزت را برای شما حفظ کند[گل]

استاد

الهام جان خیلی با این متن حال کردم اگه نویسندش خودتی کارت درست

عاشق کوهستان

باسلام و عرض ادب[گل] به به ....... آفرین بر شما[دست][دست] دلم بردی کجاها و ... زنده باشید[قلب] فول انر}ی زاست و لطیف چقدر باید به دوستان در فضای مجازی توصیه کنیم که : کوه را دریاب که بهترین آموزگار زندگیست در کشاکش صعود تصفیه میکند و صیقل می بخشد در سرمستی فتح جان می بخشد و روح میدمد ... امیدوارم همیشه سلامت و برفراز باشید [لبخند]